men·tor  selfstandige naamwoord  [Grieks] | mentors

ervare leier; raadgewer; gids: Senior studente word dikwels as mentors aangestel om hulp en leiding aan eerstejaars te gee. • Prof. X, my mentor tydens my studiejare.

― WOORDSOORT ―

⬜ werkwoord | het gementor | Ook [weinig gebruiklik] men·teer

as iemand se mentor optree: ❖ Adolessente seuns het ’n behoefte daaraan om deur ’n volwasse man gementor te word (H. Strydom).